Unha surreira era unha gabia pouco profunda que cruzaba os camiños, de treito en treito, pra guiar as augas polos ocos que se facían nos muros das beiras. Así conservábase o firme á vez que se regaban as leiras veciñas.
Agora xa só nos quedan as surreiras dos recordos que lavan os camiños do tempo.
A Fareixa
O pazo de Sabariz
A Eiras polo Albaredo
No Monte do Chao
